رفیق لحظه هایم

حالا که تو را به سفر دادم و اشک چشمهایم را بدرقه ی راهت کردم و امانتیم را به خدا سپردم منتظرم که دوباره باز گردی

از امروز شمارش معکوس من شروع خواهد شد و ثانیه ها کند تر از همیشه خواهند گذشت و ساعتها شاید به درازای شب یلدا شوند

محبوب من

راست گفتی

تنهایم نگذاردی  خاطراتت با من است ..!

عروسکی که به من لبخند می زند

خودکاری که با آن می نویسم

لبهایی که با آن می گویم

 دستانی که عاشقانه می گرفتی

اتاقی که شاهد حرفهای مخفیانه و کودکانه ی ما بوده است

تلفنی که ساعتها صدای تنفس ما را گوش کرده

دکمه های صفحه کلیدم که حتی اینک نیز برای تو فشرده می شوند

...

تو اینجایی

حتی لحظه ای هم تنهایم نگذاردی

بهنام من

با چشمانی بارانی

و دستانی لرزان

به خدا سپردمت و عاشقانه به انتظارت ایستاده ام

تا سلامی دیگر

خداحافظ