کوه ها با نخستین سنگها آغاز می شوند

                     و   انسان  ها با نخستین درد  

در من زندانی ستمگری بود که به درد خو نمی کرد  

                                             من با نخستین نگاه تو آغاز شدم

 بهنام من

  امروز تو دانشگاه بعد کلی دوندگی بازم نتونستم کارتمو پس بگیرم سر این کارت لعنتی :

۱-غایب خوردم   

۲-  تابلو شدم

 ۳-استرس خوردم

۴-تازه دارم لاغر میشم

  بهنام به خدا حرصم میدن وگرنه من به حرفت همیشه گوش میکنم  سعی می کنم خودمو واسه چیزای الکی دق ندم ولی نمی ذارن . تازه بعد کلی دنگ و فنگ و این اتاق اون اتاق گردی باید می رفتم  اتاق .. ....رو  پیدا می کردم وقتیم اتاق جناب رو پیدا کردیم یکی بهمون گفت ایشون جلسه ی مهمی داشتن رفتن

فکر کن چه حالی شدم !  

  بعدشم اومدم دیدم استاد غایب زده  

گفتم استاد فقط ۱۰ دقیقه تاخیر داشتم گفت اشکالی نداره این یادت می مونه دیگه تاخیر   نمی کنی ( به خدا اون موقع توی این فکر بودم که چجوری وقتی پشتشه   بهش زبون درازی کنم ولی از شانسم همش روبروم وایساده بود اصلا از تخته  استفاده نکرد بی سواد )

بدتر از همه اینه که نتونستم درست حسابی باهات حرف بزنم همه ی این حرفا تا الان تو دلم انبار شده دارم دق می کنم

امروز رفتیم ساختمون فنی دلم هواتو کرد

دلم برات یه ذره شده سنگ صبورم  

  نیستی حرفام تو دلم رسوب میکنه  تا یه ماه می شن یه کوه گنده  البته رشته کوه نشه جای شکر داره

پ. ن

بالاخره بعد از یک هفته و اندی دوندگی امروز تونستم کارتمو پس بگیرم  ۲۵/۷/۸۷

رفیق لحظه هایم

حالا که تو را به سفر دادم و اشک چشمهایم را بدرقه ی راهت کردم و امانتیم را به خدا سپردم منتظرم که دوباره باز گردی

از امروز شمارش معکوس من شروع خواهد شد و ثانیه ها کند تر از همیشه خواهند گذشت و ساعتها شاید به درازای شب یلدا شوند

محبوب من

راست گفتی

تنهایم نگذاردی  خاطراتت با من است ..!

عروسکی که به من لبخند می زند

خودکاری که با آن می نویسم

لبهایی که با آن می گویم

 دستانی که عاشقانه می گرفتی

اتاقی که شاهد حرفهای مخفیانه و کودکانه ی ما بوده است

تلفنی که ساعتها صدای تنفس ما را گوش کرده

دکمه های صفحه کلیدم که حتی اینک نیز برای تو فشرده می شوند

...

تو اینجایی

حتی لحظه ای هم تنهایم نگذاردی

بهنام من

با چشمانی بارانی

و دستانی لرزان

به خدا سپردمت و عاشقانه به انتظارت ایستاده ام

تا سلامی دیگر

خداحافظ

من خیلی ناراحتم

می دونید واسه چی؟

آخه بهنام می خواد فردا بره نمیخواد  بره یعنی مجبوره که بره

همینجوریشم کلی از کلاسا عقب مونده

ولی

ولی آخه من  نمی خوام بره

می خوام پیشم بمونه

من این یه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  ماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه چی کار کنم ؟

آخه اگه اون بره من با کی حرف بزنم  با کی دردو دل کنم

کی نزدیکترین و بهترین دوستم باشه

تازه این دلمو چی کار کنم که هنوز نرفته براش یه ذره شده

یه ذره که چه عرض کنم نقطه شده

تازه باید به بهنام هم روحیه بدم آخه طفلکیم می خواد بره توی شهر غریب و دور از من بمونه

 می دونم دوری از من واسش خیلی سخته

بهنامم

واسه منم دوری از تو سخته ولی تا تو بری اونجا و کاراتو سرو سامون بدی این یه ماه تموم می شه و بر می گردی گرچه بعدش دوباره باز باید بری ولی بهنام من صبور باش این نیز بگذرد

من و تو از پس مشکلات بزرگتر و سختتر از این بر اومدیم اینکه چیزی نیست

خیلی زود درست تموم میشه و بر می گردی پیش خودم

تازه اینم   واسه خودش یه شیرینی هایی داره اینجوری قدر با هم بودنو بیشتر می دونیم و از لحظه هامون بهتر استفاده میکنیم

اونجا بری

  مراقب خودت باش

لباس گرم بردار عزیزم شاید هوا یهویی سرد بشه

غذا هم خوب بخور فقط به غذای دانشگاه اکتفا نکن

هر روز هم برام نامه بنویس

نه هر روز باهام حرف بزن هر وقت تونستی نامه بنویس می دونم پست کردن نامه کلی دنگ و فنگ داره

به قلی ناکام هم زیاد رو نده پررو میشه

بهنامم دوسسسسسسسسسسسستتتتتتتتتتتتتت دارم

خداااااااااااااااااااااااااااااااااحافظ عشق زندگیم  

سفرت  بی خطر باشه الهی 

دلم برات تنگ میشه

( یواشکی گریه میکنم تا تو دعوام نکنی ...)

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد

همه اندیشه ام اندیشه ی فرداست

وجودم از تمنای تو سرشار است

زمان - در بستر شب - خواب و بیدار است

هوا آرام .شب خاموش. راه آسمانها باز.

خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز

همین فردای افسون ریز رویایی

همین فردا که راه خواب من بسته است

همین فردا که روی پرده ی پندار من پیداست

همین فردا که ما را روز دیدار است

همین فردا که مارا روز آغوش و نوازشهاست

همین فردا ...! همین فردا ...!

- من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد

زمان در بستر شب خواب و بیدار است

سیاهی تار میبندد

چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است

دل بیتاب و بی آرام من از شوق لبریز است

به هر سو چشم من رو میکند فرداست

سحر از ماورای ظلمت شب میزند لبخند

قناری ها سرود صبح می خوانند ...

- من آنجا چشم در راه توام ناگاه

ترا از دور میبینم که می آیی

ترا از دور میبینم که میخندی

ترا از دور میبینم که می خندی و می آیی

... نگاهم باز حیران تو خواهد ماند

سراپا چشم خواهم شد

ترا در بازوان خویش خواهم دید

برایت شعر خواهم خواند

برایم شعر خواهی خواند

تبسم های شیرین ترا با بوسه خواهم چید

وگر بختم کند یاری

در آغوش تو ...

...ای افسوس...

سیاهی تار میبندد

چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است

هوا آرام .شب خاموش. راه آسمانها باز.

زمان - در بستر شب - خواب و بیدار است

شعری از فریدون مشیری تقدیم به عشق زندگیم بهنام

بهنام من!

دوستت دارم 

سلام

از طرف دوست عزیزم مسبب به یه بازی وبلاگی دعوت شدیم تو این بازی باید ۱۰ تا از چیزایی که دوست داریم و ۱۰ تا از چیزایی که دوست نداریم رو توی یه پست بنویسیم و بعد ۵ تا از دوستانمون رو هم به این بازی دعوت کنیم

اول چیزایی که دوست دارم :

۱- نگاهش

۲- لبخندش

۳- مهربونیش

۴- صبرش

۵- شیطنتش

۶- با من بودنش

۷- رانندگیش

۸- احساس مسئولیتش

۹- خودش

۱۰- بهنام

دوم چیزایی که دوست ندارم :

 ۱- دعوا کردن با بهنام

۲- ۱۱۰

۳- دانشگاهم

۴- دانشگاهش (چون مجبوره از من دور بشه )

۵- کوکوی سیب زمینی

۶- کمبود بنزین

۷-ترافیک

۸- دورویی ( شایدم بوقلمون صفتی )

۹- سیاست

۱۰-  عجله داشتن

۵ تا از دوستان خوبم رو به این بازی دعوت می کنم ( شرمنده مجبور شدم فقط ۵ نفر رو انتخاب کنم به بزرگی خودتون ببخشید )

1- پرواز و سعید

2- پری دریایی کوچولو (مروارید )

3- دوستت دارم عشقم (دریا )

آخرین برگ ( صبا و سعید )

عسلی و آقای همسر

       در دو چشمش گناه می خندید    

     بر رخش نور ماه می خندید    

     در گذرگاه آن لبان خموش    

     شعله ای بی پناه می خندید    

     شرمناک و پر از نیازی گنگ    

     با نگاهی که رنگ مستی داشت    

     در دوچشمش نگاه کردم و گفت :   

     باید از عشق حاصلی برداشت    

     سایه ای روی سایه ای خم شد    

     در نهانگاه راز پرور شب    

     نفسی روی گونه ای لغزید    

     بوسه ای شعله زد میان دو لب    

                       (فروغ فرخزاد)              

 تو ای معشوق  

                             یادت هست؟   

   همیشه با من از مهر و صفا و عشق می گفتی؟

و می گفتی:

شباهنگام

زمان بارش باران به یادم باش

به هنگامی که از باران بی پایان هستی خیس می گردی

مرا یاد آر

وگر خواهی بدانی تا چه اندازه تو را دوست میدارم

تمام قطره ها را یک به یک بشمار

چه آمد بر سر آن عشق بی پایان نمی دانم...!

من اما ..!

نازنین معشوق

به هر باریدن باران

به هر بارن رخوتناک بی پایان

به یاد عشق می افتم

و دیگر نیک می دانم

همین یک قطره شبنم نیز که از تاریکی غمبار چشمانم رهیده است

ز سقف سنگی قلبت

چکیدن را نخواهد یافت هرگز

                                                      - و لو اندک -

                                                                                    مجالی ...!  

رفیق لحظه های من ببین امشب چه دلگیرم

مثال برگ پاییزی از این بیهودگی سیرم

رفیق لحظه های من!در این بیراهه و تردید

شدم خیره در آیینه به خمیازه ی تصویرم

شب چشمان من امشب پر از غوغای باران است

نمی خواهم بگریم من ولی با گریه درگیرم

سفر آزادی من بود و رویای شباهنگام

مسافر گشته ام اما نرفته پا به زنجیرم

صدایم خسته و تنهاست در این فردای بارانی

نمی خندم به جز بر غم فقط اینست تقدیرم

و این سیلاب خونین که ز چشمانم به بار آمد

ز من هم خوبتر داند که من عاجز ز تدبیرم

رفیق لحظه های من کنون که لحظه ها پوچند

شتاب ساعت دیوار کند هر لحظه تحقیرم

رفیق لحظه های من پرم از حس تنهایی

دگر راهی نشو برگرد . بیا ! من بی تو میمیرم

                              (میترا ) 

نظرات بهنام جونم :

سلام عشقم
فدات شم عزیزم. من هرجا که باشم با تو هستم. تو همیشه تو قلب منی تو فکر منی. هنوز که نرفتم اینقدر ناراحتی؟ عشقم من هیچ وقت تنهات نمیذارم. دیگه هیچ وقت ناراحت نبینمت ها

راستی ببخشین بی مقدمه شروع می کنم ولی فکر کردی تا کی می تونی حرف خودتو بزنی؟ منظورم

 I Love You Behnam نشونگر ماوس بود که بالاخره درستش کردم ، فکر کردی! بالاخره خودم پیداش کردم!
آخه عزیزم خیلی دوست دارم.

 به قبله ی دست نخورده و پاک چشمانت که تا بحال هیچ کافری در آن به نماز نایستاده

ایمان آوردم...!

به لوت لبهایت که کویر باران ندیده را همانند است و حتی آلودگی کلمات پاکی آنها را به یغما نبرده

ایمان آوردم...!

وقتی دنیا به هرزگی علفهای هرز می خندیدو در جنین خویش نطفه ی آلودگی می پروراند

به دستانت که در میان علفهای هرز هنوز به پاکی گلها معتقد بودند

ایمان آوردم...!

وقتی که باد خاطرات مسموم گذشته را به آیندگان خبر می داد و آینده در انتظار فاجعه بود

به گذشته ات که در دو راهی هوس و شهوت هنوز به انتظار راه سوم ایستاده بود

ایمان آوردم...!

وقتی که آسمان شب را بوی تافن ستارگان پر کرده بود و حتی دستانی که در آرزوی ستاره چیدن بودند به دستان خود خیانت می کردند

به صداقت آرزو های دست نیافتنی و غیر ممکنت که به غیر ممکن بودن خویش با تمسخر می خندیدند

ایمان آوردم...!

وقتی که حتی اجسام از جسم بودن خویش خجالت می کشیدند و افراد با معیار تن فروخته می شدند

به جسم پاک و بی آلایش تو که اعتقادی به فروش نداشت و انگیزه ای برای خرید

ایمان آوردم...!

وقتی که دنیا پر بود از رفاقتهای بی بنیاد . وقتی که شهوت بر خود نام عشق می نهاد

به عشقت که نیازی به انکار و اقرار نداشت

ایمان آوردم...!

و  شدی معبود من

اینک  تو ای معبود من

                                             به عبادتگاه عشقت قسم

                                                                           می پرستمت

سروده ی میترا برای تو

زندانی بودم

نمی دانم در کدامین قفس...! نمی دانم در کدامین سال...! نمی دانم در کدامین روز...!

دیوارهای تنم برایم قفسی از جنس خویش ساخته بودند

زندانی از جنس خویش

و زندان بانی از جنس خویش

و من ...!

من را هر روز محکوم به زندانی بودن در قفس تن می کردم

اما

همین من من از این قفس تنگ جسم بیزار بود

هر روز برای فرار نقشه می چید هر روز برای گریز چاله می کند

و هر روز برای جلوگیری از  فرار چاله ها را پر می کرد

شاید ! شاید برای فرار تو را می خواست!؟

تا اینکه تو آمدی

دستم را از بین میله های قفس تنم گرفتی و گفتی بیا

جسمم در پشت میله ها جا ماند

اما تو مرا بردی

جسمم جا ماند

اما رفتم

نمی دانم  مرا به کجا بردی

به جایی که جا نبود

تو مرا به قفس تازه ای بردی

به قفسی که قفس نبود

به زندانی بردی که دیوار نداشت

به قفسی که میله نداشت

به زندانی که زندانیش جسم نبود

به زندانی که زندانبان نداشت

و من

اینبار نه برای فرار

آمده ام که زندانی باشم

نه در قفس تنم

آمده ام که زندانی حبس ابد عشقت باشم

نه با جسمم

آمده ام که آزادانه در قفسی بدون میله و دیوار و زندانی و زندانبان

زندانی باشم

آمده ام زندانی قلبت باشم

اجازه هست؟

   بهنام من     

 آسمان با وسعتش تقديم تو***رقص ماهى هاى دريا مال تو***هر چه دارم از تو دارم         

    مهربان ***زندگيم! امروز و فردا مال تو.              

              تولدت مبارك!!!               

                         خوب من!

از اینکه به ثانیه های یخ زده ی ساعت قلبم گرمای عشق بخشیدی که به ضربان آمده و بتپداز تو ممنونم

و

تو را به اندازه ی

مجموع تمامی میلی ثانیه های عمرت

به علاوه ی

مجموع برگهایی که هر سال در بهارهای عمرت بر درختها روییده

به علاوه ی                                      

مجموع ستاره هایی که در طول عمرت در آسمان دیده ای و نتوانسته ای بشماری

دوستت دارم

پس بمان و ۱۰۰ سال عمر کن تا ببینی که با گذشت سالها عشقم چقدر زیاد خواهد شد

تک سوار رویاهایم! بهنام من!

تولدت مبارک  

فوت....فوت....فوت.....فوت....فوت.....فوت.....فوت...... 

 بیا شمعهارو فوت کن تا صد سال زنده باشی

صبر کن بهنام جونم...!

اول یه دونه آرزو بکن ولی به کسی نگی ها چه آرزویی کردی حتی به من هم نگو!

ولی بذار دم گوشی یه چیزی بهت بگم

( آرزو کن همیشه و تا ابد کنار هم بمونیم )

به کسی نگی ها من گفتم  

حالا یه فوت گنده...!

فوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووت

براي روز تولد تو ۱۰ شاخه گل ميخرم۹ شاخه گل طبيعي يک شاخه گل مصنوعي

و روي شاخه گل مصنوعي مينويسم تا پر پر شدن اين گل دوستت دارم

تولدت مبارک

گاو و الاغ و اردك.كبریت و گاز و فندك.جوجه و مرغ و لك لك.تولدت مبارك!!!

با هفت تا آسمون پر از گلاى ياس و ميخك. با صد تا دريا پر عشق و اشتياق و پولك. يه قلب عاشق با يه حس بيقرار و كوچك.فقط مى خواد بهت بگه:

 تولدت مبارك!!!

تحفه اى يافت نكردم كه فداى تو كنم.يك سبد عاطفه دارم همه ارزانى تو. تولدت مبارك!!!

بهنام عزیزم 

بیشتر از تمام زندگیم

امروزو که خدا بهم هدیه داده  یادم نمیره چون تو رو بهم هدیه داد ه درسته که امروز تولد توئه

 ولی من تو این روز بهترین هدیمو از خدا گرفتم                      

                             امیدوارم تو هم تو  تولد  من                          

                      بهترین هدیه رو از خدا گرفته باشی                                          

به سلامتی هر چی عاشقه! به سلامتی بهنام گلم!به سلامتی خودم! به سلامتی همه!

    نوووووووووووووووش     

حالا دسسسسسسسسسسسس!

دس !دس! دس !

 بهنام عزیزم امیدوارم ۱۰۰ سال زنده باشی و من هر سال بتونم تولدت رو بهت تبریک بگم

البته اگه منم ۱۰۰ سال عمر کردم دیگه

راستی واست یه کلیپ تولد خوشگلم ساخته بودم ولی قسمت نشد تو وبلاگ بذارم تا همه بتونن ببیننش آخه حجمش زیاد بود آپلود نمی شد واسه همین اون همه ازت سی دی می خواستما تو هم هی گیر بده واسه چی می خوای

خلاصه سی دی تو هم نتونست ۳۰ مگا بایتو کم کنه کم کردا ولی نه اونقد که  بتونه آپلود بشه  منم نتونستم بذارمش اینجا شرمنده ی همه شدم

بذار یه بارم آخر سر بگم یادت نره:

دوست دارم عزیزم! تولدت مبارک!

^{از همه ی دوستان خوبمون هم  که دعوتم رو قبول کردن و به جشن تولد بهنامم اومدن تشکر}

^{می کنم و امیدوارم بهتون خوش گذشته باشه...!}

 ^{راستی موقع رفتن کادوهاتونو تحویل بدید بعد برید}                     

                      اگرچه جای دل دریای خون در سینه دارم

 ولی در عشق تو دریایی از دل کم میارم

 اگرچه روبه رویی مثل  آیینه با من

 و لی چشمام بسم نیست برای سیر دیدن

            نه یک دل

                           نه هزار دل

                                     همه دلهای عالم

                                                   همه دلهارو می خوام

                                                                                               که عاشق تو باشم

تو یی عاشق تر از عشق تویی شعر مجسم

تو باغ قصه از تو  سحر گل کرده شبنم

تو چشمات خواب مخمل شراب ناب شیراز

هزارمیخونه آواز هزار و یک شب راز

می خوام تورو ببینم

                   نه یک بار

                                            نه صد بار

                                                                            به تعداد نفسهام

برای دیدن تو

                         نه یک چشم

                                                  نه صد چشم

                                                                                    همه چشمارو می خوام

تورو باید مثل گل نوازش کردو بویید

با هرچه چشم تو دنیاست فقط باید تورو دید

تورو باید مثل ماه رو قله ها نگاه کرد

با هر چی لب تو دنیاس تورو باید صدا کرد

می خوام تو رو ببینم نه یک بار! نه صد بار !به تعداد نفسهام !

برای دیدن تو. نه یک چشم! نه صد چشم! همه چشمارو می خوام!

                                   (شعر ترانه ای  از ابی برای بهنام خودم)

 بهنام من

شاید هنوز نتوانسته ای احساسات من را بشناسی و شاید فکر می کنی که شناخته ای ولی می دانی که تحمل یک چیز برایم خیلی سخت است اینکه تو فکر کنی که من دوستت ندارم

گاهی ما انسانها و به خصوص ما  خانمها آنچه را که در درون خود داریم به زبان نمی آوریم و گاهی از گفتن راز دل خود می ترسیم و گاهی غرور به ما این اجازه را نمی دهداما گرچه  من رازی ندارم که تو ندانی اما بهترین من! شاید احساساتی دارم که اصلا برای تو قابل درک نیستند چون خودت این احساس را در این مورد خاص نداری پس مرا به خاطر این حس ملامت نکن و بدان که این حس ناشی از کمبود علاقه به تو نیست

 تو همه ی زندگی منی  عشق من و آینده ی من...! این را مطمئن باش

این حس شاید احساس آلودگی است  بهتر است خلاصه بگویم :

من از احساس آلودگی بیزارم

به قول فروغ فرخزاد :

دل گرفتار خواهشی جانسوز

از خدا راه چاره می جویم

پارسا وار در برابر تو

سخن از زهد و توبه می گویم

آه گمان مبر که دلم

با زبانم رفیق و همراهست

هر چه گفتم دروغ بود دروغ

کی تو را گفتم آنچه دلخواهست

شاید این را شنیده ای که زنان

در دل آری و نه به لب دارند

ضعف خود را عیان نمی سازد

رازدار و خموش و مکارند

آه من هم زنم . زنی که دلش

در هوای تو می زند پرو بال

دوستت دارم ای خیال لطیف

دوستت دارم ای امید محال

                   اوره ییمه سیغین ماییب                       

              گوزلریمدن                  

       توکولورسن                      

آنقدر بزرگی که         

در دلم جا نشده      

      و از چشمانم فرو می ریزی  

عزیز راه دورم !

بی تو سکوت و کورم

بی تو به مفت می ارزم . یه دنیا زیر قرضم

قربونت برم الهی

شاه پرک سفیدم . روزنه ی امیدم!

حالا که حرف دل و راه دلهامون یکی شد

آسمون پر ستاره ی شبهامون یکی شد

هرچی که دارم مال تو                 

باقی عمرم مال تو

شعرهای عاشقونم اگر نمردم مال تو 

مال و ملالی ندارم  !   

مال و ملالی ندارم   !    

اما ستاره هارو هر چی شمردم مال تو 

تو قمار زندگی هر چی که باختی مال من   

هر چی که بردم مال تو   

قربونت برم الهی...!   

حالا که روز و روزگارمون یکی شد

شبهای مهتابی و شبهای تارمون یکی شد

روزگارو شبهای تارش مال من

شبهای مهتابی و صبح سپیدش مال تو

عزیز راه دورم !

حالا که عطر نفسهات رو برام ارزونی کردی

با من نامهربون این همه مهربونی کردی

زندگی با صدای چلچله های سبزه زاراش مال تو

غرش و پنجه ی ببرای درنده ش مال من

زندگی .نم نم بارون و عطر شالیزاراش مال تو

آفتاب داغ کویر و تیغ برنده ش مال من

پر پرواز پرنده های عاشق مال تو

چشم جغد و زهر مارای کشنده ش مال من

عزیز راه دورم !

بی تو سکوت و کورم...!

تقدیم به عشق زندگیم (بهنام)

همین یک نگاه برای من کافیست

همين تك دلخوشي كوتاه
براي جزام ثانيه هاي مه گرفته ساعت اتاقم كافيست
و من هنوز به ايمان نگاهش نرسيده ام
بگذار قصه اي بگويم
وقتي غرور سوغاتي سفر بي برگشت ثا نيه هايم بود
وقتي شكست ارمغان هميشگي قمارهايم بود
وقتي فرار تنها راه مبارزه با سوالهايم بود
وقتي كه در برهوت سالهاي از دست رفته ام براي انتظار سالهاي پيش رو به دنبال دليل مي گشتم
وقتي كه تنها بودم
و تنها به عزاي خاطراتم مي گريستم

وقتي آخرين آثار اميد در وجودم جان مي داد
در همان لحظه هاي آخر
همان لحظه ها كه در سوگ آرزو هاي خويش مي مردم
وقتي كاري نداشتم جز دوره روزهاي پوسيده تقويم
وقتي كه من ديگر من نبودم
و به نا تواني چشمانم ايمان يافته بودم
يك دلخوشي كوتاه در خستگي ممتد ثانيه هايم تابيد
و مرا از ديروز به اينك باز گرداند
همين يك نگاه براي من كافيست !
همين تك دلخوشي كوتاه
و مهربانيش گويي تمام نشدني است
و من كه به نا تواني چشمانم ايمان يافته بودم
دوباره كافر شدم...

سروده ی میترا برای عشقش بهنام(نظر یادتون نره )

بالاخره امروز داری میای و من بعد از مدتها دوری می خوام ببینمت نمی دونم چه جوری خودمو نگه دارم تا قضیه وبلاگ از دهنم نپره آخه می خوام روز تولدت بفهمی و برات سوپرایز بشه واسه همین هر طور که هست باید جلو دهنمو بگیرم شایدم این نقطه ضعفمه که نمی تونم هیچی رو ازت قایم کنم  

شاید الان اوناییکه دارن این متن و می خونن  بهم بخندن و بگن حالا این چیه که می خوای باهاش بهنامو سوپرایزش کنی ؟ اما من در جوابشون می تونم اینو بگم :

هر چیزی که توش دوست داشتن و عشق باشه ارزشش از همه ی چیزهای قیمتی و با ارزش بیشتره !  ارزش عشق رو نمی شه با پول سنجید نه؟ نظر شما چیه ؟

( گرچه ربطی به موضوع نداشت  ولی خوب خواستیم یه کلاسی بذاریم دیگه   در هر صورت برگردیم به موضوع اصلی خودمون ...!)

بهنام گلم ! نمی دونم در مورد وبلاگ چطوری می خوای برخورد کنی ؟ شاید خوشت بیاد شایدم از اینکه همه از عشقمون خبر دارن ناراحت بشی شایدم دعوام کردی !  اصلا شایدم کتکم زدی !  شایدم کارت به پزشک قانونی کشید اونم به اتهام قتل

 ولی من کارمو بلدم اینارو اینجا می نویسم تا اگه بلایی سرم اومد همه بدونن کار کیه...!پس مواظب خودتم باش...!مواظب منم باش ...!

پس قرار شد که هم من و هم خواننده های وبلاگمون تا روز تولدت صبر کنیم و ببینیم که چه بلایی قراره سر من یا وبلاگ یا خواننده هاش بیاد (راستی اگه قرار بود بلایی هم سرمون نیاد با این چیزایی که نوشتم حتما می یاد)

حالا کی می خواد تا آخر مرداد صبر کنه؟ خدایا به من صبر ایوب عطا کن

از وقتی رفتی نگاهم به ساعت خشک شده است پس کی باز خواهی گشت تا من چشمانم را از عقربه های ساعت بگیرم و به تو بدوزم از انتظار خسته ام از بیهودگی و بیهوده انتظار کشیدن خسته ام

و گویی تو نیز مانند من از بیهودگی لحظه های بی هم بودن خسته ای تا کی این فاصله ها مرا از تو و تو را از من خواهد گرفت تا کی اجازه خواهیم داد سرنوشت هر طور که می خواهد با ما رفتار کند ایکاش می توانستیم در سرزمین شعر یا قصه های  کودکی زندگی کنیم و با تلخی های واقعیت روبرو نشویم

براستی واقعیت واقعا تلخ است و دنیای عاشقی ما در مقابل بزرگی دنیای واقعیت کوچک ! من از بزرگی واقعیت های تلخ می ترسم بیا به با هم بودن هم اعتماد کنیم و دنیای بسازیم بزرگتر از دنیای وافعیتهای تلخ

بیا در کنار هم با واقعیتهای تلخ بجنگیم و می دانم که بودن تو برای من کافیست تا دیگر نترسم

بیا با هم به شهر قصه ها برویم و یا نرفته دنیایمان را مثل شهر قصه ها به نبود واقعیتهای تلخ عادت دهیم بیا عاشق باشیم بیا مانند قهرمانهای قصه هایمان عاشق باشیم

 بیا عاشق بمانیم

ای نگاهت نخی از شبنم و از ابریشم***   چند وقتی است که تنها به تو می اندیشم

به تو آری ! به تو یعنی به همان منظر دور *** به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور

به تبسم به تکلم به دل آرایی تو   ***   به صبوری به خموشی به شکیبایی تو

شبهی چند شب است آفت جانم شده است*** اول نام کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است ***یک نفر مثل خودم عاشق دیدار من است

یک نفر ساده چنان ساده که از سادگیش ***می توان یک شبه پی برد به دلدادگیش

آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست ***راستی این شبهه هر شبه تصویر تو نیست

حتم دارم که تویی آن شبه آینه پوش ***عاشقی جرم قشنگی ست به انکار مکوش

امشب خیلی دلم گرفته ! ببین چند وقته ندیدمت ؟ کم کم دارم احساس می کنم که داری به دوریم عادت می کنی ولی بعدش می گم این ممکن نیست فکر می کنم عشق منو تو اینقدرا هم کوچیک نیست که فاصله ها بتونه از بین ببردش

مگه نه؟ بی صبرانه منتظر روز تولدتم تا بتونم آدرس وبو بهت بدم و تو هم بتونی توش مطلب بنویسی

اینجوری خواننده های وبلاگ ما شاید قضاوت بد نکنن و فکر نکنن که عشق من یک طرفه است من عاشق عشقت شدم عزیزم پس همیشه عاشقم بمون

خیلی وقت بود که می خواستم اینکارو بکنم یعنی می خواستم عشقمونو یه جایی ثبت کنم  ولی تا حالا امتحانش نکرده بودم این وبلاگو درست کردم تا همه ی دنیا از عشق منو تو با خبر بشن

خیلی دلم برات تنگ شده