امروز تو دانشگاه بعد کلی دوندگی بازم نتونستم کارتمو پس بگیرم سر این کارت لعنتی :

۱-غایب خوردم   

۲-  تابلو شدم

 ۳-استرس خوردم

۴-تازه دارم لاغر میشم

  بهنام به خدا حرصم میدن وگرنه من به حرفت همیشه گوش میکنم  سعی می کنم خودمو واسه چیزای الکی دق ندم ولی نمی ذارن . تازه بعد کلی دنگ و فنگ و این اتاق اون اتاق گردی باید می رفتم  اتاق .. ....رو  پیدا می کردم وقتیم اتاق جناب رو پیدا کردیم یکی بهمون گفت ایشون جلسه ی مهمی داشتن رفتن

فکر کن چه حالی شدم !  

  بعدشم اومدم دیدم استاد غایب زده  

گفتم استاد فقط ۱۰ دقیقه تاخیر داشتم گفت اشکالی نداره این یادت می مونه دیگه تاخیر   نمی کنی ( به خدا اون موقع توی این فکر بودم که چجوری وقتی پشتشه   بهش زبون درازی کنم ولی از شانسم همش روبروم وایساده بود اصلا از تخته  استفاده نکرد بی سواد )

بدتر از همه اینه که نتونستم درست حسابی باهات حرف بزنم همه ی این حرفا تا الان تو دلم انبار شده دارم دق می کنم

امروز رفتیم ساختمون فنی دلم هواتو کرد

دلم برات یه ذره شده سنگ صبورم  

  نیستی حرفام تو دلم رسوب میکنه  تا یه ماه می شن یه کوه گنده  البته رشته کوه نشه جای شکر داره

پ. ن

بالاخره بعد از یک هفته و اندی دوندگی امروز تونستم کارتمو پس بگیرم  ۲۵/۷/۸۷

رفیق لحظه هایم

حالا که تو را به سفر دادم و اشک چشمهایم را بدرقه ی راهت کردم و امانتیم را به خدا سپردم منتظرم که دوباره باز گردی

از امروز شمارش معکوس من شروع خواهد شد و ثانیه ها کند تر از همیشه خواهند گذشت و ساعتها شاید به درازای شب یلدا شوند

محبوب من

راست گفتی

تنهایم نگذاردی  خاطراتت با من است ..!

عروسکی که به من لبخند می زند

خودکاری که با آن می نویسم

لبهایی که با آن می گویم

 دستانی که عاشقانه می گرفتی

اتاقی که شاهد حرفهای مخفیانه و کودکانه ی ما بوده است

تلفنی که ساعتها صدای تنفس ما را گوش کرده

دکمه های صفحه کلیدم که حتی اینک نیز برای تو فشرده می شوند

...

تو اینجایی

حتی لحظه ای هم تنهایم نگذاردی

بهنام من

با چشمانی بارانی

و دستانی لرزان

به خدا سپردمت و عاشقانه به انتظارت ایستاده ام

تا سلامی دیگر

خداحافظ

من خیلی ناراحتم

می دونید واسه چی؟

آخه بهنام می خواد فردا بره نمیخواد  بره یعنی مجبوره که بره

همینجوریشم کلی از کلاسا عقب مونده

ولی

ولی آخه من  نمی خوام بره

می خوام پیشم بمونه

من این یه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  ماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه چی کار کنم ؟

آخه اگه اون بره من با کی حرف بزنم  با کی دردو دل کنم

کی نزدیکترین و بهترین دوستم باشه

تازه این دلمو چی کار کنم که هنوز نرفته براش یه ذره شده

یه ذره که چه عرض کنم نقطه شده

تازه باید به بهنام هم روحیه بدم آخه طفلکیم می خواد بره توی شهر غریب و دور از من بمونه

 می دونم دوری از من واسش خیلی سخته

بهنامم

واسه منم دوری از تو سخته ولی تا تو بری اونجا و کاراتو سرو سامون بدی این یه ماه تموم می شه و بر می گردی گرچه بعدش دوباره باز باید بری ولی بهنام من صبور باش این نیز بگذرد

من و تو از پس مشکلات بزرگتر و سختتر از این بر اومدیم اینکه چیزی نیست

خیلی زود درست تموم میشه و بر می گردی پیش خودم

تازه اینم   واسه خودش یه شیرینی هایی داره اینجوری قدر با هم بودنو بیشتر می دونیم و از لحظه هامون بهتر استفاده میکنیم

اونجا بری

  مراقب خودت باش

لباس گرم بردار عزیزم شاید هوا یهویی سرد بشه

غذا هم خوب بخور فقط به غذای دانشگاه اکتفا نکن

هر روز هم برام نامه بنویس

نه هر روز باهام حرف بزن هر وقت تونستی نامه بنویس می دونم پست کردن نامه کلی دنگ و فنگ داره

به قلی ناکام هم زیاد رو نده پررو میشه

بهنامم دوسسسسسسسسسسسستتتتتتتتتتتتتت دارم

خداااااااااااااااااااااااااااااااااحافظ عشق زندگیم  

سفرت  بی خطر باشه الهی 

دلم برات تنگ میشه

( یواشکی گریه میکنم تا تو دعوام نکنی ...)

سلام عزيزم

ميترام اگه بدوني چقدر دلم برات تنگ شده! نمي دونم مي خوام چجوري دو روز ديگه برم؟ ميترا خيلي برام سخته. چجوري يههههههههههههههههههههههههههههههه مااااااااااااااااااااااااااااااااااااه تورو نبينم؟ من مي خوام بهانه بگيرم. اصلا من مي خوام تورو هم با خودم ببرم. اصلا چرا اين روحيه خراب منو فقط تو ميتوني درستش كني؟ اصلا نمي دونم چرا هميشه آپاي من يه ذره دير مي كنن؟ اصلا من خیلی عاشقتم.